Grenzen aangeven is een actueel onderwerp en daarom wil ik het vandaag hebben over twee manieren waarop grensoverschrijding zich kan voordoen.

Vaak wordt er bij het thema ‘grenzen aangeven’ gedacht aan de ‘zichtbare agressieve’ vorm, welke waarneembaar is voor jezelf en/of jouw omgeving. Echter, er is ook een ‘onzichtbare agressieve’ vorm van grensoverschrijdend gedrag, welke niet direct zichtbaar is met het blote oog. In deze vorm wordt het woord ‘agressief’ gebruikt vanwege de destructieve gevolgen die het kan hebben op het ontwikkelen van het authentieke zelf en de daarbij behorende persoonlijke behoeften en noden.

Laten we deze twee vormen van grensoverschrijdend gedrag eens bekijken.

  1. Agressieve zichtbare vorm: Er wordt over grenzen heen gegaan door middel van verbaal en non-verbaal ‘agressief’ gedrag. Denk hierbij aan manipulatie, mond snoeren, bemoeizucht, dwingend zijn, geen tegenspraak dulden, (te) kritisch of te belerend zijn etc. Dit is een vorm waarbij de één of de ander een ‘almacht positie’ inneemt, voorbij gaat aan het bestaansrecht van de ander en diens behoeften volledig negeert. Dit kan resulteren in gevoelens van minderwaardigheid of onbekwaamheid: het is namelijk nooit goed genoeg in de ogen van de ander.
  2. Agressieve onzichtbare vorm: In deze vorm wordt er, onder de noemer van ‘de mantel der liefde’, over grenzen heengegaan. Helaas heeft deze omgangsvorm net zulke schadelijke gevolgen voor de betrokkenen als de eerste vorm. Denk hierbij aan symbiose (emotionele verstrengeling), dwangmatig geven aan de ander, óverbezorgd voelen over de ander, óververantwoordelijk voelen voor de ander, de pijn of verdriet van de ander volledig willen overnemen etc. Deze vorm van grensoverschrijdend gedrag is vaak minder goed zichtbaar. Dit is niet zo gek, omdat deze manier van handelen door beide partijen verward kan worden met liefde. Dit kan resulteren in het uitblijven van autonomie, omdat er tussen beide personen sprake is van verstrikking: dit staat een gezonde emotionele ontwikkeling in de weg. Deze twee vormen zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden en bepalend voor de omgang met de omgeving.

Verstikkende relaties, in welke vorm dan ook (bewust of onbewust), geven je de kans om jouw ware potentie te ontdekken. Hoe zou jouw leven eruitzien, als je je met jezelf en de ander vanuit een gevoel van ‘vrijheid’ en volledig ‘autonoom’ zou kunnen verbinden? Heb je dat ooit al eens ervaren en zo niet, zou je dat willen ervaren? 

Ik hoor het graag van je!

Hartelijke groet,
Wendi

copyright@wendikastelijns.nl Delen mag mvv deze website

Reacties kun je hier plaatsen

Your email address will not be published. Required fields are marked *